۸ .تیر.۱۳۹۷

سفرنامه الوپیک – روسیه (قسمت پایانی)

نبرد پابانی

همه چیز برای تحقق بخشیدن به رویاها آماده است، 80 میلیون جمعیت در کنار 11 بازیکنِ آماده
تیم ملی ایران فاصله ای تا صعود از مرحله گروهی جام جهانی ندارد، قرار گرفتن در بین 16 تیم نهایی جام جهانی میتواند نگاه تمام فوتبال دوستان را به سمت ایران خیره کند.
همه در شهر از پیروزی ایران صحبت میکنند و انگار اعتماد به نفس تقابل با یاران رونالدو و کنار زدن آنها از جام جهانی در وجود تک تک ایرانی ها بوجود آمده است . ورزشگاه مملو از ایرانی های هیجان زده است و همه چیز برای رویارویی بزرگ آمده است.
ایران در حین بازی در سکوت مطلق و آماده برای انفجار از اولین گل است، اما... کوارشما و آن ضربه غیر قابل مهار ! انگار باید کم کم عادت کنیم که در بازی های بزرگ یک گل عجیب و غریب، از همان هایی که مهار کردنش از لئو یاشین و بوفون هم بر نمی آید دریافت کنیم.
اما این پایان کار نبود، پنالتی برای پرتغال ! این یکی میتوانست آب سردی باشد بر پیکر تیم ملی ایران، رونالدو که بی شک یکی از بهترین پنالتی زن های تاریخ فوتبال است در مقابل بیرانوند، پسر ساده دل و اهل لرستان که با کوله باری از آرزوهای بزرگ و البته گذشته ای سخت پا به این میدان جهانی گذاشته است.
ضربه زده میشود و انگار خود توپ هم دوست داشت در بغل علیرضای ایران آرام بگیرد، روحیه به تیم ایران برمیگردد و کریم انصاریفرد از روی نقطه پنالتی بازی را مساوی میکند، حتی ضربه طارمی میتوانست ایران را پیروز میدان کند، اما تقدیر چیز دیگری بود.
تیم ملی ایران در نهایت از گروه خود صعود نکرد، ولی باعث شد حماسه ای دیگر در فوتبال ایران رقم بخورد.

حماسه ای 80 میلیونی برای رسیدن به یک هدف ...

مطالب مشابه